Mistrzostwa świata 2026 były pierwszymi z udziałem 48 drużyn – wcześniej, w każdym turnieju od 1998 do 2022 roku, grały 32. Były też pierwszymi organizowanymi przez trzy kraje – Stany Zjednoczone, Kanadę i Meksyk – i pierwszymi ze 104 meczami w 16 miastach gospodarzach. Mistrzostwa świata 2030 zachowują stawkę 48 drużyn, więc tak będzie wyglądał turniej w dającej się przewidzieć przyszłości. Ten przewodnik wyjaśnia, jak działa format i co się wydarzyło, gdy rozegrano go po raz pierwszy.
12 grup po cztery drużyny
48 drużyn rozlosowano do 12 czterozespołowych grup oznaczonych literami od A do L. Każda drużyna zagrała raz z trzema rywalami z grupy, więc każda reprezentacja miała zagwarantowane trzy mecze – jak w dawnym formacie. Samo to dało 72 mecze grupowe, rozegrane od 11 do 27 czerwca 2026 roku.
O kolejności w grupach decydują punkty (trzy za zwycięstwo, jeden za remis), potem bilans bramek, a następnie liczba zdobytych bramek. Jeśli drużyny wciąż mają równy dorobek, stosuje się kolejne kryteria FIFA: punkty w meczach bezpośrednich, bilans bramek w meczach bezpośrednich, bramki zdobyte w meczach bezpośrednich, punkty fair play (dyscyplinarne) i na końcu losowanie.
Runda 32 drużyn
Dwanaście grup nie daje drabinki z liczbą drużyn będącą potęgą dwójki, dlatego format dodaje na początku jeszcze jedną rundę pucharową: 1/16 finału. Dwie najlepsze drużyny z każdej grupy awansują automatycznie – to 24 zespoły – a dołącza do nich osiem najlepszych drużyn z trzecich miejsc. Od tego momentu gra toczy się systemem pucharowym aż do finału.
W formacie z lat 2010–2022 z ośmiu grup awansowały tylko po dwie najlepsze drużyny, a trzecie miejsce oznaczało powrót do domu. Teraz fazę grupową przetrwają dwie trzecie stawki, więc liczy się każdy późny gol w ostatniej kolejce fazy grupowej: o tym, kto będzie ósmą, a kto dziewiątą najlepszą drużyną z trzeciego miejsca, może przesądzić bilans bramek.
Jak klasyfikuje się najlepsze drużyny z trzecich miejsc
Dwanaście drużyn z trzecich miejsc porównuje się między sobą, a nie w ramach grup, według tych samych kryteriów: punkty, potem bilans bramek, potem bramki zdobyte, a na końcu zachowanie fair play. Osiem najlepszych awansuje, pozostałe cztery odpadają.
Od 1/16 finału do finału
Po 1/16 finału drabinka ma znany kształt – 1/8 finału, ćwierćfinały, półfinały, mecz o trzecie miejsce i finał. Finalista rozgrywa osiem meczów: trzy w grupie i pięć w fazie pucharowej, o jeden więcej niż siedem, które rozegrał finalista z 2022 roku. Mecze pucharowe nierozstrzygnięte po 90 minutach przechodzą w 30-minutową dogrywkę, a potem w rzuty karne; w dogrywce drużyny mogą dokonać szóstej zmiany.
Jak to wyglądało w 2026 roku
Turniej rozpoczął się 11 czerwca na Estadio Azteca w mieście Meksyk, gdzie Meksyk pokonał RPA 2:0, a zakończył 19 lipca na MetLife Stadium zwycięstwem Hiszpanii nad Argentyną 1:0 po dogrywce. W 104 meczach padło 308 goli, prawie trzy na mecz.
- Granica dla trzecich miejsc: siedem drużyn z trzecich miejsc awansowało z czterema punktami. Ostatnie miejsce przypadło Senegalowi z trzema punktami i bilansem bramek +2, przed Iranem (3 pkt, 0), Koreą Południową (3, −1) i Szkocją (3, −3). Urugwaj zajął trzecie miejsce w grupie H z dwoma punktami i odpadł.
- Trzecie miejsce dawało przepustkę do drabinki, ale rzadko coś więcej: z ośmiu takich drużyn tylko Paragwaj wygrał mecz 1/16 finału, eliminując Niemcy w rzutach karnych po remisie 1:1, a potem przegrał 0:1 z Francją.
- Cztery mecze fazy pucharowej pozostały nierozstrzygnięte po dogrywce i zakończyły się rzutami karnymi: Niemcy–Paragwaj, Holandia–Maroko, Australia–Egipt i Szwajcaria–Kolumbia.
- Wszyscy trzej gospodarze dotarli do 1/8 finału i żaden nie zaszedł dalej. Meksyk wygrał grupę A z dziewięcioma punktami i przegrał 2:3 z Anglią; Stany Zjednoczone wygrały grupę D i przegrały 1:4 z Belgią; Kanada, druga w grupie B, pokonała RPA, a potem przegrała 0:3 z Marokiem.
- Mistrzowie rozegrali pełne osiem meczów. Hiszpania zaczęła od remisu 0:0 z Republiką Zielonego Przylądka, nie przegrała ani razu i straciła w całym turnieju jednego gola – strzelonego przez Charlesa De Ketelaere w ćwierćfinale z Belgią.
Lekcja przed 2030 rokiem: faza grupowa wybacza więcej niż kiedyś, ale dodatkowa runda pucharowa już nie. Drużyna może przetrwać jeden słaby mecz w grupie, ale żeby unieść trofeum, wciąż musi wygrać pięć meczów pucharowych z rzędu.
Skróconą wersję znajdziesz na naszej stronie Format, a pełne tabele grup i drabinka z 2026 roku, ze wszystkimi wynikami, pozostają na stronach Grupy i Drabinka.